II OZ 91/25

Dnia 12 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. oraz D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 356/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2023 r. nr 2124/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 356/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżące – D. K. i K. P. nie uiściły wpisu od skargi, mimo stosownych wezwań i upływu terminu do dokonania tej czynności. Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 13 września 2024 r. skarżące zostały wezwane do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 zł każda, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone D. K. 7 października 2024 r. oraz K. P. 2 października 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio: 14 października 2024 r. i 9 października 2024 r. W Rejestrze Opłat Sadowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia dzisiejszego. Dlatego Sąd I instancji stwierdził, że w terminie 7 dni skarżące nie uiściły wpisów od skargi, zatem skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu osobno do każdej ze skarżących. Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi wniosły obie skarżące, podnosząc, że nie stać je na uiszczenie wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Argumentacja zażalenia w zasadzie nie kwestionuje, że skarżące nie uzupełniły na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie po 100 złotych. W niniejszej sprawie skarżące, po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie prawa pomocy (odmówiono obu skarżącym przyznania prawa pomocy), zaistniały podstawy do wydania przez Sąd I instancji zarządzeń z dnia 13 września 2024 r. o wezwaniu każdej skarżącej z osobna do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania skarżącym (K. P. w dniu 2 października 2024 r.; a D. K. w dniu 7 października 2024 r.) wpisy od skargi nie zostały w ogóle uiszczone, co potwierdza zaświadczenie z Oddziału Finansowo-Budżetowego z dnia 15 listopada 2024 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. Wskazane w zażaleniu okoliczności, z powodu których wpisu nie uiszczono nie mają znaczenia dla wyniku sprawy, skoro przed wezwaniem skarżących do uiszczenia wpisu prawomocnie zakończyły się postępowania w przedmiocie prawa pomocy, w których zostały wydane postanowienia odmawiające obu skarżącym przyznania prawa pomocy. Ponadto bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia jest podnoszona w zażaleniu argumentacja, dotycząca sytuacji finansowej skarżących. Na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie jest to argumentacja, która mogłaby skutecznie podważyć legalność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Dlatego zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.