II OZ 894/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2889/15 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu T. G. od postanowienia referendarza sądowego w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 26 października 2015 r. znak ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r., VII SA/Wa 2889/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw T. G., zw. dalej skarżącym, od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 maja 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 26 października 2015 r., znak ..., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej Odrzucając sprzeciw skarżącego Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem został doręczony wnioskodawcy w dniu 19 maja 2016 r. Sprzeciw od powyższego postanowienia został nadany za pośrednictwem operatora pocztowego InPost, przy czym na kopercie brak jest daty stempla pocztowego. Powyższy sprzeciw wpłynął do Sądu w dniu 21 czerwca 2016 r., a zatem po upływie 7 dniowego terminu, określonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesiony przez wnioskodawcę sprzeciw podległ odrzuceniu, z uwagi na wniesienie z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd argumentował, że spółka InPost sp. z o.o., przy pomocy której wnioskodawca nadał sprzeciw, nie była operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Co więcej, jak wynika z decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025 pozostaje Poczta Polska S.A. Oznacza to, że aby zachować termin do złożenia sprzeciwu, wnioskodawca powinien był albo złożyć sprzeciw przed jego upływem w siedzibie Sądu, albo nadać sprzeciw pocztą za pośrednictwem operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. W ocenie Sądu, oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku InPost sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, przed upływem przewidzianego prawem terminu nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, LEX nr 1815956). W przypadku nadania pisma (sprzeciwu) za pośrednictwem innego operatora niż operator wyznaczony, za datę wniesienia pisma (sprzeciwu) przyjmuje się bowiem dzień, w którym pismo to wpłynęło do Sądu. Sąd wywiódł, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia 12 maja 2016 r. wynika, że wnioskodawca odebrał przesyłkę w dniu 19 maja 2016 r. a zatem siedmiodniowy termin upływał wraz z dniem 26 maja 2016 r. Ponieważ dzień 26 maja 2016 r. był dniem wolnym od pracy, termin do wniesienia sprzeciwu upłynął dnia następnego, tj. w dniu 27 maja 2016 r. Wnioskodawca nie wniósł sprzeciwu za pośrednictwem operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej, lecz za pośrednictwem operatora InPost sp. z o.o. Sąd uznał zatem, że dniem wniesienia sprzeciwu jest dzień wpływu pisma na Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. dzień 21 czerwca 2016 r. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, sprzeciw został wniesiono po upływie terminu, co skutkowało jego odrzuceniem. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T. G. powołując się na brak "świadomości prawnej" przy wysyłaniu przesyłki za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią ocenianą w niniejszym postępowaniu zażaleniowym jest terminowość wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 maja 2016 r. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia lub postanowienia. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zatem skuteczność środka zaskarżenia w postaci sprzeciwu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zależy m.in. od terminowego wniesienia, tj. wniesienia go w ciągu siedmiu dni od doręczenia postanowienia stronie. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W przedmiotowej sprawie postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 maja 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2016 r., a zatem termin do złożenia sprzeciwu upływał w dniu 27 maja 2016 r. (26 maja 2016 r. – dzień wolny od pracy). Sprzeciw skarżącego wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 21 czerwca 2016 r., zatem sprzeciw ten wpłynął do Sądu 25 dni po terminie wskazanym w art. 259 § 1 p.p.s.a. Słusznie bowiem Sąd I instancji wskazał, że oddanie do InPost Sp. z o.o. przesyłki nie może być równoznaczne z wniesieniem do sądu, gdyż zgodnie z treścią art. 83 § 3 p.p.s.a. równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Stosownie do treści art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), na podstawie ww. przepisu, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27 wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 w związku z ust. 3 i 4 Prawa pocztowego, Poczta Polska S.A. została wybrana operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025, z dniem rozpoczęcia wykonywania tego obowiązku od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. (decyzja dostępna na stronie https://www.uke.gov.pl). Słusznie również Sąd I instancji wskazał na stanowisko wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, w której wskazano, że oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie. Z powyższych względów uznać należało, że dopiero data wpływu sprzeciwu do WSA w Warszawie była datą wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego, a zatem skarżący uchybił terminowi ustawowemu i rzeczony sprzeciw musiał zostać odrzucony. Jedynie na marginesie dodać należy, że postanowienie w sprawie prawa pomocy, jako postanowienie niekończące postępowania może być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, zgodnie z treścią art. 165 p.p.s.a. Strona skarżąca może złożyć ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując w nim nowe okoliczności mogące uzasadniać uwzględnienie wniosku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 1