II OZ 890/25

Dnia 11 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2474/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. D. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 24 lipca 2024 r. znak: MO.224.65.2024.KW przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi przez podanie nr PESEL i uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że wezwania do podania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w trybie zastępczym, określonym w art. 73 p.p.s.a. Zostały wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy, pismo pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo miało miejsce 21 października 2024 r., zaś awizo powtórne – w dniu 29 października 2024 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, przesyłka została zwrócona do nadawcy. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w tym trybie, ze skutkiem na dzień 4 listopada 2024 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową. Skarżący w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 12 listopada 2024 r., nie uzupełnił braków skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu i obliguje sąd do jej odrzucenia. Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 65 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 135 § 1 Kodeksu postepowania cywilnego, zwanego dalej "K.p.c.", w zw. z art. 136 § 1 K.p.c. i argumentując, że w skardze omyłkowo podano błędny adres "ul. [...] 4" zamiast "ul. [...] 9", a w związku z tym, że awizowanie przesyłki nastąpiło pod niewłaściwym adresem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany przez Sąd do podania nr PESEL oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 220 § 1, art. 230 § 1 i art. 214 § 1 p.p.s.a. Stosowne wezwanie zostało skarżącemu doręczone na adres "ul. [...] 9, [...]" w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenie zastępcze/fikcja doręczenia). A mianowicie, z akt sprawy wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 21 października 2024 r. i 29 października 2024 r., co oznacza, że prawny skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 4 listopada 2024 r., na co też trafnie wskazał Sąd I instancji. W tych warunkach, uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a., do dnia 12 listopada 2024 r. przysługiwał skarżącemu termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Skarżący jednak nie uzupełnił ich w terminie. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo zastosował dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., i odrzucił skargę. Skarżący bowiem w zażaleniu nie obalił domniemania wynikającego z art. 73 p.p.s.a., że przesyłka dotarła do rąk adresata. Braku skuteczności doręczenia przesyłki w trybie zastępczym nie potwierdza argumentacja wskazująca, że przesyłkę skierowano na błędny adres, ponieważ z akt sprawy, a przede wszystkim z treści przesyłki, wynika, że została ona prawidłowo zaadresowana na adres skarżącego, tj. ul. "[...] 9" w M.. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.