II OZ 881/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1120/13 w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1120/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r. zakwalifikowane zostało jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1120/13. Sąd wyjaśnił, że do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną. Od powyższego postanowienia, pismem z dnia [...] maja 2018 r. skarżący wniósł zażalenie. W jego treści opisał stan faktyczny sprawy i powody dla których nie zgadza się z zapadłym w sprawie wyrokiem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 285a p.p.s.a., przedmiotem zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być każde prawomocne orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednakże ustawa wymaga w art. 285l w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., żeby ten nadzwyczajny środek zaskarżenia został sporządzony przez uprawniony do tego podmiot, a więc adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę tę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, itd. (art. 175 § 2 - 3). Niespełnienie wymogów formalnych powoduje odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o czym stanowi art. 285f § 3. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Należy zatem uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł w kontrolowanym postanowieniu o odrzuceniu skargi na podstawie art. art. 285f § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.