II OZ 877/16

Dnia 15 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 262/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. sprostować zaskarżone zarządzenie w ten sposób, że zamiast podanej daty zaskarżonego przed Sądem pierwszej instancji postanowienia - "[...] listopada 2016 r.", wpisać datę "[...] listopada 2015 r.".

Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, zarządzeniem z 7 lipca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 262/16, wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący na to zarządzenie wniósł zażalenie podnosząc, że wezwanie do uiszczania wpisu sądowego było przedwczesne, bowiem wystąpił wcześniej z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, który to wniosek nie został rozpoznany. Zawiadomiono jedynie jego pełnomocnika o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący z zażaleniu podważył zasadność wezwania do uiszczenia wpisu sądowego twierdząc, że przed wydaniem zarządzenia nie został rozpoznany jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym wyjaśnić należy, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, został prawomocnie, na skutek braku sprzeciwu, oddalony postanowieniem referendarza sądowego WSA w Warszawie z 9 czerwca 2016 r. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego 17 czerwca 2016 r. Zatem prawomocnie rozpoznany wniosek nie może mieć wpływu na wydane później zarządzenie, którym wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Jakkolwiek skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych argumentów mogących podważyć wysokość wpisu od skargi na postanowienie organu administracji, to jednak stwierdzić należy, że zasadnie określono należny w niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi na kwotę 100 zł, pomimo błędnej podstawy prawnej wezwania powołanej jako § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193). To zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stały w wysokości 100 zł strona skarżąca ponosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, a z takim niewątpliwie rozstrzygnięciem mamy do czynienia w tej sprawie. Powyższe nie miało jednak wpływu na wydane zarządzenie, bowiem wysokość wpisu została prawidłowo określona. W tym stanie sprawy wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Ponadto NSA, na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 167 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę w zaskarżonym zarządzeniu, polegającą na wskazaniu błędnej daty postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.