II OZ 867/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Op 412/21 o odrzuceniu skargi M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki w postanowieniu o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Op 412/21, odrzucił skargę M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lipca 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie dwóch odpisów skargi wniesionej pismem z dnia 24 marca 2021 r. własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem; nadesłanie dwóch odpisów pisma z dnia 7 maja 2021 r., którym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Op 286/21, potwierdzono wniesienie skargi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały przesłane w jednej przesyłce i doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego D. K. w dniu 4 sierpnia 2021 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. W związku z powyższym, Sąd, mając na uwadze dyspozycję art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dodatkowo Sąd zauważył, że zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], jest aktem wydanym przez organ pierwszej instancji, na który zgodnie z zawartym w nim pouczeniem przysługiwało zażalenie do organu drugiej instancji, czyli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Wyjaśnił przy tym, że nawet gdyby skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego, podlegałaby odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. K., podnosząc, że nie otrzymał pisma WSA w Opolu z dnia 4 sierpnia 2021 r. Nie doręczono mu go osobiście, więc nie mógł się ustosunkować. Wskazał także, że nie wie, dlaczego Sąd kieruje pisma do brata skarżącego i bratanka, a nie jedynie do niego, skoro to on wniósł wszystkie pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. Z akt sprawy wynika, że skarżący, w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 lipca 2021 r., został wezwany pismem z dnia 30 lipca 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez: nadesłanie dwóch odpisów skargi wniesionej pismem z dnia 24 marca 2021 r. własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem; nadesłanie dwóch odpisów pisma z dnia 7 maja 2021 r., którym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Op 286/21, potwierdzono wniesienie skargi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 8 lutego 2021 r., nr [...], własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została zaadresowana na skarżącego osobiście i przesłana na adres do korespondencji wskazany w skardze (ul. K. [...], [...] O.). Została ona doręczona w dniu 4 sierpnia 2021 r. - jej odbiór kwitowała D. K. (dorosły domownik). Doręczenie dokonane w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. do rąk dorosłego domownika traktuje się na równi z doręczeniem stronie i wywołuje ono takie same skutki, łącznie z rozpoczęciem biegu terminów do dokonania czynności procesowych. Nie ulega także wątpliwości, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie, nie wykonał przedmiotowego wezwania i nie nadesłał żądanych odpisów pism - własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Z akt sprawy wynika wprawdzie, że skarżący nadesłał kserokopie ww. pism (przesyłka zbiorcza nadana w dniu 10 sierpnia 2021 r. do kilku spraw), nie oznacza to jednak, że złożenie kserokopii było równoznaczne z wypełnieniem nałożonego obowiązku. Złożone przez skarżącego kserokopie nie mogły zostać potraktowane jako odpisy w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a., nie zostały bowiem uwierzytelnione przez skarżącego. Prawidłowo zatem, mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Niewadliwie także Sąd Wojewódzki zauważył, że złożona przez skarżącego skarga dotyczyła postanowienia wydanego w pierwszej instancji, od którego przysługiwało stronie prawo wniesienia zażalenia do organu wojewódzkiego. A skoro tak, podlegałaby ona odrzuceniu, w trybie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna. Na marginesie, Sąd I instancji powinien był odrzucić skargę właśnie z tego powodu, pomijając kwestię, czy wniesiona skarga dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku odpisów dla pozostałych stron postępowania. Wskazana wadliwość nie miała jednak istotnego wpływu na zasadność rozstrzygnięcia - odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.