II OZ 865/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 1299/18 o odrzucenie skargi P.W. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 1299/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P.W. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż P.W. wniósł skargę na ww. decyzję. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto, zarządzeniem z tej samej daty Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 8 odpisów podpisanej skargi z daty wpływu do organu 26 listopada 2018r. lub jej uwierzytelnionych kopii z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca odpisy ww. zarządzeń i pism, została osobiście doręczona skarżącemu w dniu 24 grudnia 2018 r. W dniu 31 grudnia 2018 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo procesowe z dnia 29 grudnia 2018 r. stanowiące wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpisów skargi jednak nie przedłożył. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OZ 338/19. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniom i nie uzupełnił braku formalnego (nie przedłożył wymaganych odpisów zażalenia) i braku fiskalnego (nie uiścił wpisu) skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący (pismo z dnia 27 maja 2019 r. sprecyzowane pismem z dnia 10 czerwca 2019 r.) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie co do zasady odpowiada prawu. Z treści art. 47 § 1 p.p.s.a. wynika, iż do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy ich załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji gdy strona składając skargę nie załączy wymaganej ilości odpisów przewodniczący zobowiązany jest wezwać skarżącego do uzupełnienia pisma w terminie 7 dni, pod rygorem – w przypadku skargi – jej odrzucenia. Na mocy zarządzeń z dnia 17 grudnia 2018 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ośmiu jej odpisów lub uwierzytelnionych kopii celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, również w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja zawierająca ww. wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 24 grudnia 2018 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków wprawdzie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, jednakże nie złożył wymaganej liczby odpisów skargi. W związku z powyższym, z tego powodu, zaszła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co trafnie dostrzegł Sąd pierwszej instancji. Dodatkowo wskazać należy, iż mimo prawomocnej odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, wpis od skargi nie został uiszczony, co stanowi dodatkową samodzielną przesłankę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.