II OZ 858/17

Dnia 6 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 883/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 883/16, odrzucił skargę M. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, wskazując, że skarżąca nie uczyniła zadość zarządzeniu z 9 listopada 2016 r., którym została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 kwietnia 2016 r., i w ustawowym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi – nie uiściła wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca stwierdziła, że w wystarczający sposób wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny, czego Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę. W związku z tym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżąca zarządzeniem z 9 listopada 2016 r. została wezwana do wykonania zarządzenia z 8 kwietnia 2016 r. wzywającego ją do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, gdyż skarżąca faktu tego nie kwestionuje, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Odnosząc się do argumentacji zażalenia wyjaśnić należy, że skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podniosła zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. Z uzasadnienia wniesionego zażalenia wynika jedynie, że skarżąca kwestionuje wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na swoją ciężką, jak twierdzi, sytuację finansową i podnosi argumenty, które mogą stanowić uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, a nie podstawę kwestionowania zasadności ustalonego wpisu. Dodać też należy, że finansowa sytuacja skarżącej w kontekście możliwości poniesienia kosztów sądowych została już oceniona, gdyż prawomocnie oddalono jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.