II OZ 845/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. VII SA/Wa 928/16 odmawiające na wniosek R. P. i M. P. wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Izabeli Ostrowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej i Tomasza Staweckiego w sprawie ze skargi R. P. i M. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 29 stycznia 2016 r., znak: DLI.I.6621.122.2015.ADK.7 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie odmawiające wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Izabeli Ostrowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej i Tomasza Staweckiego z wniosku M. P.; 2. oddalić zażalenie w pozostałej części.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. VII SA/Wa 928/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając wniosek R. P. i M. P., odmówił wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Izabeli Ostrowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej i Tomasza Staweckiego od udziału w sprawie zainicjowanej skargą R. P. i M. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. VII SA/Wa 928/16 odmawiające wyłączenia starszego referendarza sądowego Katarzyny Pakuły-Getki skarżący R. P. zawarł wniosek o wyłączenie sędziów, którzy wydali ww. orzeczenie (sędziów Izabeli Ostrowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej i Tomasza Staweckiego), wskazując, że są wątpliwości co do ich bezstronności i rzetelności. Sąd I instancji, powołując się na treść art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wskazał, że z treści oświadczeń z dnia 13, 19 i 20 kwietnia 2017 r. złożonych przez sędziów Izabelę Ostrowską, Jolantę Augustyniak-Pęczkowską i Tomasza Staweckiego wynika, że w sprawie o sygn. VII SA/Wa 928/16 nie występują żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wyłączenia wynikające z art. 18 p.p.s.a. Z uwagi na brak uzasadnienia wniosku oraz biorąc pod uwagę złożone przez wskazanych sędziów oświadczenia o ich bezstronności Sąd stwierdził, że wniosek R. P. i M. P. nie mógł podlegać uwzględnieniu. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji z dnia 25 kwietnia 2017 r. złożył R. P., zarzucając mu bliżej niesprecyzowaną niezgodność ze stanem faktycznym i prawnym, a także wskazując, że budzi ono, jak podano "niezadowolenie strony skarżącej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje częściowo na uwzględnienie jednakże z innych powodów aniżeli te, do których nawiązuje wniesione przez skarżącego Ryszarda Płotka zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu uwzględnił tę istotną dla sprawy okoliczność, która ma związek z poprawnym ustaleniem podmiotu żądającego w niniejszej sprawie wyłączenia sędziów Izabeli Ostrowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej i Tomasza Staweckiego od udziału w sprawie. Nie może budzić wątpliwości, że wniosek o wyłączenia ww. sędziów sformułowany w piśmie z dnia 22 grudnia 2016 r. (k. 99) złożył wyłącznie R. P. Tymczasem jak wynika z komparycji postanowienia oraz jego uzasadnienia odmowa wyłączenia sędziów stanowiła wynik rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosków R. P. oraz M. P. Dla takiego rozstrzygnięcia brak było wystarczającej podstawy faktycznej. Wyrażone w uzasadnieniu postanowienia stanowisko Sądu odnośnie do tego, że pismem z dnia 22 grudnia 2016 r. obaj skarżący wnieśli o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów nie znajduje zatem uzasadnienia, przez co zaskarżone postanowienie w części rozpoznającej nieistniejący wniosek M. P., jako naruszające ogólnie pojmowaną zasadę skargowości, podlegało uchyleniu. Poprawność orzeczenia sądu w przedmiocie wyłączenia sędziego nie jest uzależniona wyłącznie od uznania, że stanowisko sądu o braku podstaw do wyłączenia sędziego powinno być traktowane jako trafne. Wymóg formalnoprawnej zgodności orzeczenia sądu z prawem zakłada bowiem również konieczność oceny tego, czy orzeczenie sądu spełnia także proceduralne kryteria poprawności, w czym zawiera się również konieczność rozważenia, czy wniosek, o którym mowa w art. 20 § 1 p.p.s.a., w przedmiocie którego sąd podejmuje orzeczenie (art. 22 § 1 p.p.s.a.) wywołał właściwy sobie skutek prawny. Zasadniczym zaś warunkiem, by czynność procesowa strony, cechowała się skutecznością jest jej zaistnienie rozumiane jako istnienie intencjonalnego oświadczenia strony adresowanego do organu procesowego. W pozostałym zakresie, tj. w zakresie dotyczącym odmowy wyłączenia sędziów uzasadnionej tym, że wniosek R. P. nie zasługiwał na uwzględnienie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega powodów, by to rozstrzygnięcie podważyć z powodu jego niezgodności z prawem. We wniosku o wyłączenie sędziów skarżący w jakikolwiek sposób nie sprecyzował przyczyn swojego żądania, trudno bowiem przyjąć, by samo niezadowolenie skarżącego z wydanego postanowienia z dnia 29 listopada 2016 r. mogło stanowić jedną z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. Ponieważ sędziowie, o wyłączenie których R. P. wystąpił, złożyli stosowne oświadczenia, z których wynika, że nie występują okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość do ich bezstronności, jak i nie zachodzą również ustawowe przesłanki wyłączenia z art. 18 p.p.s.a. – w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo oceniono, że przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie w części wskazanej w sentencji postanowienia. O oddaleniu zażalenia w pozostałej części orzeczono na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.