II OZ 844/18

Dnia 5 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Kr 28/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. B. na bezczynność Burmistrza Gminy K. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponieważ wnoszący skargę profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentacji skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc zarzut dot. naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, podczas gdy pełnomocnik skarżącej przedłożył pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w sprawie przedmiotowej bezczynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt II SAB/Kr 28/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu (pismo z dnia 28 lutego 2018 r.) doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 marca 2018 r., pełnomocnik ten przy piśmie z dnia 7 marca 2018 r. (nadanym u operatora pocztowego w dniu 12 marca 2018 r.) nadesłał pełnomocnictwo z dnia 7 marca 2018 r., z którego nie wynika upoważnienie do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jak bowiem wynika z treści tego pełnomocnictwa, uprawnia ono do reprezentacji przed "Urzędem Gminy K., sądami powszechnymi wszystkich instancji, organami egzekucyjnymi i administracyjnymi". W tej sytuacji istniały zatem podstawy do stwierdzenia, że strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika nie uzupełniła braku formalnego skargi. Co prawda, w dniu 5 kwietnia 2018 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed Sądem I instancji; jednak, po pierwsze, fakt ten nastąpił po upływie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który w związku z doręczeniem ww. wezwania w dniu 5 marca 2018 r. upływał w dniu 12 marca 2018 r.; po drugie, nadesłanie prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa nastąpiło w odpowiedzi na inne – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wadliwe – wezwanie (pismo z dnia 19 marca 2018 r.), które Sąd skierował do skarżącej, ale o osobiste podpisanie skargi przez skarżącą właśnie z uwagi na okoliczność, że złożone przez pełnomocnika pełnomocnictwo z dnia 7 marca 2018 r. nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 36 p.p.s.a. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie (niezłożenie na wezwanie Sądu przez pełnomocnika stosownego pełnomocnictwa w terminie) powinno skutkować odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.