II OZ 842/15

Dnia 16 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. Z. i A. Z. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1303/15 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi H. Z. i A. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 17 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1303/15, w związku z wniesieniem przez H. Z. i A. Z. skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2015 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu na zarządzenie skarżący podnieśli, że zobowiązanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego spowoduje znaczne obciążenie ich kosztami. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie, m.in. opłacenie wpisu sądowego. Z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wynika, że pismo (w tym skarga) wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Obowiązek uiszczenia jednej opłaty – solidarnie - jest zatem dla skarżących korzystniejszy niż przypadek opisany w zdaniu drugim art. 214 § 2 p.p.s.a. W związku z tym i wobec tego, że w niniejszej sprawie obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są dla skarżących wspólne, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżących solidarnie do uiszczenia jednego wpisu. W zażaleniu skarżący nie podnieśli żadnych argumentów mogących podważyć te ustalenia. Nie kwestionują również samej wysokości wpisu, jaka została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Wskazano jedynie, że uiszczenie wpisu sądowego będzie dla nich znacznym obciążeniem. Jest to jednak okoliczność brana pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o udzielenie prawa pomocy, nie zaś przy ocenie zgodności z prawem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie sprawy zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art.198 p.p.s.a.