II OZ 819/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 106/14 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 lutego 2015 r. oddalającego skargę A. K. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. K. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżąca wnioskiem z dnia 4 lutego 2015 r. wystąpiła do Sądu o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku z dnia 3 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarządzeniem z dnia 10 lutego 2015 r. wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Skarżąca pismem z dnia 3 marca 2015 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, od którego nie wniesiono sprzeciwu. Następnie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku ponownym zarządzeniem z dnia 19 maja 2015 r. wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Skarżąca pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są natomiast, zgodnie z treścią art. 212 § 1 p.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. W myśl art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się między innymi za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Opłatę tę pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący obowiązany jest zarządzić jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek. Natomiast zgodnie z § 2 rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 lutego 2015 r. oddalającego jej skargę na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 10 grudnia 2013 r. W tym stanie rzeczy skarżąca zasadnie została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych. Należy podkreślić, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. W § 2 art. 234 p.p.s.a. wprowadzono bowiem odstępstwo od zasady niepodejmowania przez sąd żadnych działań przed uiszczeniem należnej opłaty (art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.), zakazując stosowania wobec stron, które nie uiściły opłaty, konsekwencji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 220 § 1 zdanie trzecie). Ponadto należy zauważyć, że od postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 kwietnia 2015 r. skarżąca nie wniosła sprzeciwu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.