II OZ 810/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2123/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2123/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej również jako "GINB") z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca została w dniu [...] maja 2018 r. skutecznie wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był [...] maja 2018 r. W zakreślonym czasie skarżąca nie uiściła wpisu. Ponadto Sąd wskazał, że skarżąca nie uzupełniła również braków formalnych skargi (nadesłania 6 odpisów), do uzupełniania których została skutecznie wezwana w dniu [...] września 2017 r. Nieuzupełnienie powyższych braków spowodowało orzeczenie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., wniosła K. K. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że jej sytuacja materialna nie zmieniła się – utrzymuje się z renty w wysokości 880 zł, a z gospodarstwa nie ma żadnych dochodów. Następnie ponownie przedstawiła stan sprawy i swoje stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W świetle art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., do skargi powinny być dołączone odpisy dla doręczenia ich stronom (uczestnikom). Brak odpisów jest brakiem formalnym, który powoduje niemożność nadania skardze prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej, w dniu [...] września 2017 r. Postępowanie w tej kwestii zostało jednak wydłużone na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie z kosztów). Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wniesione zażalenie na zarządzenie w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu. Kwestia prawa pomocy została zatem prawomocnie rozstrzygnięta, a NSA rozstrzygnął kwestię prawidłowości zarządzenia z dnia 21 września 2017 r., co w konsekwencji obligowało skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał ponownie skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia pouczeniem o rygorze odrzucenia skargi w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku. Pismo doręczono skarżącej w dniu [...] maja 2018 r. zatem termin, jaki wskazał Sąd I instancji, upłynął w dniu [...] maja 2018 r. Skarżąca w tym czasie nie uzupełniła braku formalnego w postaci uiszczenia wpisu. Ponadto nie nadesłała 6 odpisów skargi, o które Sąd wzywał pismem z dnia [...] września 2017 r. W złożonym zażaleniu skarżąca nie zakwestionowała w sposób skuteczny ani istnienia podstaw do wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, ani prawidłowości doręczenia tych wezwań. Przedstawiła jedynie swoje stanowisko w sprawie i sytuację materialną, która został oceniona wcześniej przez Sąd. W związku z tym, że skarżąca w ustawowym terminie nie usunęła braków formalnych skargi należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.