II OZ 80/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/GL 438/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 15 października 2014 r. adw. R. S. jako pełnomocnik skarżącej H. O. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 września 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych. W dniu 7 października 2014 r. wpłynęło pismo skarżącej z 6 października 2014 r., w którym wypowiedziała pełnomocnictwo dla wskazanego wyżej pełnomocnika. W związku z wypowiedzeniem pełnomocnictwa przez skarżącą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do oświadczenia czy podtrzymuje zażalenie pełnomocnika z dnia 15 października 2014 r. W odpowiedzi na to wezwanie, skarżąca wskazała, że nie podtrzymuje zażalenia pełnomocnika. Postanowieniem z 3 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Zażalenie na postanowienie z 3 grudnia 2014 r. wniosła H. O.. Podkreśliła, że jej pełnomocnik dopuścił się uchybień przy jej reprezentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że zażalenie byłego pełnomocnika H. O. na postanowienie z dnia 29 września 2014 r. jest niedopuszczalne. H. O. wypowiedziała bowiem stosunek pełnomocnictwa w dniu 6 października 2014 r. Wypowiedzenie to, zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z dniem zawiadomienia go o tym – czyli z dniem 7 października 2014 r. Oznacza to, że pełnomocnik H. O., wnosząc zażalenie z dnia 15 października 2014 r., nie był już umocowany do działania w imieniu skarżącej. Co więcej, skarżąca oświadczyła, że nie podtrzymuje zażalenia byłego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.