II OZ 794/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. i B. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Wr 75/15 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku uzasadnieniem w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Złotoryi w przedmiocie przestrzegania przepisów prawa budowlanego przy użytkowaniu obiektów budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt II SAB/Wr 75/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) we Wrocławiu oddalił skargę Z. D. i B. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) w Złotoryi w przedmiocie przestrzegania przepisów prawa budowlanego przy użytkowaniu obiektów budowlanych. Odpis sentencji wyroku doręczono skarżącym 7 marca 2016 r. Pismem z dnia 9 marca 2016 r. skarżący wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, w terminie 7 dni. Jednocześnie wskazał, że jeżeli niniejsza opłata nie zostanie uiszczona w terminie, Przewodniczący Wydziału zarządzi jej ściągnięcie od strony. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżących do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podnoszą, że WSA we Wrocławiu wydając wyrok z dnia 25 lutego 2016 r., rozpatrzył w trybie uproszczonym inną sprawę, aniżeli skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 Ppsa nie stosuje się. W niniejszej sprawie skarga Z. D. i B. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w Złotoryi w przedmiocie przestrzegania przepisów prawa budowlanego przy użytkowaniu obiektów budowlanych została oddalona wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 25 lutego 2016 r. Złożenie zatem przez skarżących w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w świetle przytoczonej wyżej treści art. 234 § 2 Ppsa, automatycznie skutkowało koniecznością uiszczenia opłaty kancelaryjnej, której wysokość wynika z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Brak dokonania powyższej opłaty oznaczał po stronie sądu I instancji obowiązek podjęcia działań zmierzających do uiszczenia solidarnie przez skarżących opłaty kancelaryjnej za doręczenie im odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W sprawach w których skargę oddalono, konieczne jest złożenie stosownego wniosku o doręczenie takiego orzeczenia (art. 141 § 2 Ppsa), a następnie uiszczenie opłaty kancelaryjnej z tego tytułu (art. 234 § 2 Ppsa), skoro skarżący nie należą do żadnych ze wskazanych w art. 239 Ppsa kategorii podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Odnosząc się natomiast do treści wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy dodać, że w takim postępowaniu nie mogą być przez Sąd badane zarzuty skarżących dotyczące naruszeń prawa, do których w ich mniemaniu doszło w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r. Postępowanie z wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może być bowiem traktowane jako środek do polemizowania z twierdzeniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku, ponieważ do tego celu ustawa przewiduje stosowne środki prawne, takie jak skarga kasacyjna, której to jednak od wyroku z dnia 25 lutego 2016 r. skarżący nie wnieśli. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.