II OZ 790/26

Dnia 15 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: (1) D. K. i D. K. oraz (2) K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1582/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2025 r., nr 480/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1) oddalić zażalenia D. K. oraz K. P.; 2) odrzucić zażalenia D. K. oraz R. P..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K. i K. P., ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uzupełniły braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że skarżące, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie uiściły należnego wpisu sądowego. Skarżącym również odmówiono przyznania prawa pomocy (sygn. akt VII SPP/Wa 350/25, sygn. akt VII SPP/Wa 413/25) postanowieniami starszego referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2025 r., które zostały utrzymane w mocy postanowieniami Sądu z dnia 27 stycznia 2026 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarga D. K. i K. P. posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu i dlatego podlega odrzuceniu. Zażalenia na ww. postanowienie złożyli D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia D. K. oraz K. P. nie podlegają uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, po wezwaniu skarżących zarządzeniami z 3 lipca 2025 r. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 3 lipca 2025 r. (patrz: postanowienia NSA z 26 listopada 2025 r. o sygn. akt II OZ 1549/25 i II OZ 1550/25); prawomocnym, w stosunku do D. K. oraz K. P., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 27 stycznia 2026 r. o sygn. akt VII SPP/Wa 350/25 i VII SPP/Wa 413/25; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 27 stycznia 2026 r. o wezwaniu D. K. oraz K. P. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 lipca 2025 r., wzywających skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 10 lutego 2026 r. wezwania te zostały doręczone D. K. oraz K. P. w dniu 23 lutego 2026 r. Dlatego do dnia 2 marca 2026 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy informacje, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia 12 marca 2026 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K. i K. P.. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, jak i nie ma wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. okoliczność, że na zarządzenia z dnia 27 stycznia 2026 r. o wezwaniu skarżących do wykonania prawomocnych zarządzeń o wezwaniu do uiszczeniu wpisu zostały wniesione pisma pt. "zażalenie" – zarządzenia w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu nie są zaskarżalne. Zażalenia wniesione przez D. K. oraz R. P. podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K. i K. P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K. i R. P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez D. K. oraz R. P. jako niedopuszczalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.