II OZ 789/26

Dnia 15 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2536/24 o wezwaniu D. K. i D. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 892/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

K. P. oraz D. K. i D. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB", z dnia 25 lipca 2024 r., nr 892/2024, którą umorzono postępowanie odwoławcze w związku z wniesionym odwołaniem D. K. i D. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 18 stycznia 2024 r., nr II WT/66/2024, o nakazie rozbiórki. Postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2536/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. jako niedopuszczalną. Po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowień z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. akt II OZ 312/26 i II OZ 313/26 – uchylających zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2536/24 o wezwaniu D. K. oraz D. K. do uiszczenia wpisu sądowego – Przewodniczący Wydziału VII zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 maja 2026 r. wezwał skarżących D. K. i D. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję WINB w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). D. K. i D. K. wnieśli zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z 7 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie D. K. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma (skargi, sprzeciwu, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja WINB z dnia 25 lipca 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, którego przedmiot stanowiła ww. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy o nakazie rozbiórki. Sprawa, w której wniesiono skargę, jest zatem niewątpliwie sprawą dotyczącą budownictwa, na co też wprost wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniach o sygn. akt II OZ 312/26 i II OZ 313/26. Wpis sądowy od takiej skargi należny jest w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia. Ponadto w ww. postanowieniach Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że z uwagi na art. 214 § 2 p.p.s.a. D. K. i D. K. powinni zostać solidarnie wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 7 maja 2026 r. o wezwaniu D. K. i D. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi jest zatem prawidłowe. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie mogły mieć wpływu argumenty zażalenia. Oceniając, na skutek wniesionego zażalenia legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII, NSA sprawdza jedynie, czy istniał obowiązek uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu i w jakiej wysokości. Taki zaś obowiązek w niniejszej sprawie istniał w związku z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i w sytuacji, gdy prawomocnie zakończyło się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy – postanowieniami z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 754/24 i VII SPP/Wa 755/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków D. K. i D. K. o przyznanie prawa pomocy). Dlatego też dalsze argumentowanie przez skarżących w zażaleniu, że nie stać ich na uiszczenie wpisu sądowego z uwagi na wielość zainicjowanych postępowań sądowoadministracyjnych, jak i pozostała argumentacja zażalenia, nie ma znaczenia na aktualnym etapie postępowania dla oceny legalności zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu D. K. i D. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jak w postanowieniu.