II OZ 789/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. alias L. F. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 82/12 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. B. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wa 82/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. B. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie wydania zaświadczenia. W dniu 20 listopada 2012 r. skarżący wniósł pismo m.in. "przeciwko" powyższemu postanowieniu (k. 54). Pismem z dnia 4 grudnia 2012 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 r., wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni m.in. informacji, czy pismo z 20 listopada 2012 r. jest skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 24 października 2012 r., pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 20 listopada 2012 r. bez rozpoznania. W związku z faktem, iż powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 21 grudnia 2012 r., a siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 28 grudnia 2012 r., zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2013 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo W. B. z dnia 20 listopada 2012 r. w części dotyczącej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r. Zażaleniem W. B., występując pod imieniem i nazwiskiem L. F., zaskarżył powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten ma więc zastosowanie do wszystkich pism wnoszonych przez strony w sprawie, z tym że pouczenie o rygorze pozostawienia pisma bez rozpoznania ma miejsce wtedy, gdy ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Przy czym przyjmuje się, iż pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, jeżeli nie spełnia warunków formalnych, zarówno ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i 47 p.p.s.a., jak i warunków formalnych szczególnych, przewidzianych dla niektórych pism takich jak skarga (art. 57 p.p.s.a.), czy skarga o wznowienie postępowania (art. 279 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 1 pkt 1 - 3 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia. Z pisma takiego powinno zatem wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo i czego ono dotyczy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sposób prawidłowy zastosował powyższe przepisy – wezwał stronę skarżącą do sprecyzowania czy pismo wniesione w dniu 20 listopada 2012 r. stanowi skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 24 października 2012 r. odrzucającego skargę skarżącego na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie wydania zaświadczenia. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w przedmiotowym piśmie skierowanym m.in. "przeciwko" postanowieniom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 i 24 października 2012 r. i sporządzonym osobiście przez skarżącego, zawarto szereg wniosków, w tym o uznanie tych postanowień za nieprawomocne i niebyłe, o przywrócenie terminu, włączenie do akt sprawy pisma skarżącego skierowanego do Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 lipca 2012 r., wyłączenie sędziego, przyznanie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie z kosztów sądowych. Z tak skonstruowanego pisma nie wynikało jakiego działania Sądu strona skarżąca się domaga, co uzasadniało potrzebę zwrócenia się o wyjaśnienie treści żądania. W związku natomiast z faktem, iż skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie nie sprecyzował czy jego pismo z dnia 20 listopada 2012 r. stanowi skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 24 października 2012 r., prawidłowo zaskarżonym zarządzeniem pozostawiono owe pismo, w części dotyczącej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r., bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.