II OZ 774/17

Dnia 1 sierpnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 888/16 odrzucające zażalenie P. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] maja 2016 r.; znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 888/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie odrzucił zażalenie P. N. na postanowienie tego sądu z dnia 28 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) w Krakowie z dnia [...] maja 2016 r.; znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. WSA w Krakowie odmówił skarżącemu P. N. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 stycznia 2017 r. (k. 69). Doręczenie to nastąpiło do rąk T. R. Z wyjaśnień uzyskanych od operatora pocztowego (pismo z dnia 17 marca 2017 r., k. 81) wynika, że T. R. dysponuje udzielonym przez skarżącego pełnomocnictwem pocztowym, oznaczonym numerem 83, zaś powyższą przesyłkę sądową odebrała w placówce operatora. Nadto, zauważono, że T. R. odbierała również inne (wcześniejsze) pisma kierowane w tej sprawie do skarżącego (por. także k. 52). W dniu 18 stycznia 2017 r. (k. 73) P. N. wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie z dnia 28 grudnia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu. Zarzucił naruszenie art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 718; Ppsa) oraz podkreślił, że nieodebranie korespondencji sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie wynikało z niedbałości przejawiającej się w niewskazaniu sądowi aktualnego adresu zamieszkania. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że określony w przepisie art. 194 § 2 Ppsa siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 16 stycznia 2017 r. Tymczasem zażalenie na wskazane postanowienie WSA w Krakowie nadał skarżący na poczcie w dniu 18 stycznia 2017 r. (data prezentaty pocztowej k. 73). Oznaczało to, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. N., który zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 65 § 2 Ppsa oraz art. 194 § 2 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa poprzez błędne przyjęcie, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnosi, że wprawdzie T. R. odebrała przedmiotową korespondencję w dniu 9 stycznia 2017 r., to faktycznie przekazała mu ją kilka dni później z inna korespondencją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 Ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie odpis postanowienia WSA w Krakowie z dnia 28 grudnia 2016 r. został skutecznie doręczony w dniu 9 stycznia 2017 r. do rąk upoważnionej do odbioru korespondencji skarżącego – T. R. A zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 16 stycznia 2017 r. Tymczasem skarżący zażalenie wniósł w dniu 18 stycznia 2017 r. Trafnie w tej sytuacji sąd I instancji uznał, że zażalenie zostało przez skarżącego wniesione z uchybieniem terminu do tego przewidzianego. Sąd nie był uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia terminu. Zasadnie zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd I instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, wydał postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Brak jest bowiem podstaw do uznania by postanowienie sądu I instancji naruszało przepisy prawa. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.