II OZ 771/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 388/20 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi A.K. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z [...] lutego 2020 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki metalowego obiektu handlowego postanawia: oddalić zażalenie.

POSTANOWIENIE Zarządzeniem z 30 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek A.K. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z [...] lutego 2020 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki metalowego obiektu handlowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 3 lipca 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu między innymi przez złożenie czterech odpisów wniosku – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący nadesłał jedynie kserokopie wniosku niepoświadczone za zgodność z oryginałem. Oznacza to, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku w terminie, co uzasadniało pozostawienie tego pisma bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249). Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu I instancji do uzupełnienia braku formalnego wniosku. Nie oznacza to jednak, że nadesłanie kserokopii wniosku było równoznaczne z uzupełnieniem braków. Nadesłane przez skarżącego kserokopie wniosku nie mogły być potraktowane jako odpisy w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a., nie zostały bowiem uwierzytelnione przez skarżącego. Brak uwierzytelnienia kserokopii pisma oznacza, że brak formalny wniosku nie został uzupełniony, a więc Sąd I instancji był zobowiązany pozostawić wniosek bez rozpoznania. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania oznacza, że Sąd I instancji nie powinien był odnosić się do przesłanek przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających ten wniosek. Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny nie odnosił się do tej kwestii w niniejszym postanowieniu. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.