II OZ 767/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 606/19 o odrzuceniu skargi D. M. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 606/19, odrzucił skargę D. M. (dalej: skarżąca) na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji skarżąca wraz ze skargą złożyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi o kwotę 260 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo wzywające skarżącą do uzupełnia ww. braku zostało doręczone w dniu 2 kwietnia 2019 r., jednak w zakreślonym terminie wezwanie to nie zostało przez skarżącą wykonane. W związku z powyższym, Sąd Wojewódzki, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi, z uwagi na nieuzupełnienie kwoty wpisu sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego w sprawie orzeczenia, a mianowicie art. 107 § 1 pkt 7 K.p.a. w zw. z art. 112 K.p.a. poprzez błędne pouczenie w decyzji wydanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r., że opłata od wniesienia skargi do Sądu Wojewódzkiego wynosi 100 zł, zaś błędne pouczenie nie powinno szkodzić stronie. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 214 § 1 P.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Od pism wszczynających postępowanie w danej instancji przed sądem administracyjnym, a więc m.in. od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały - art. 231 P.p.s.a. Z normy tej wynika zatem zasada pobierania wpisu stosunkowego w każdym przypadku, gdy zaskarżony akt (niezależnie od tego czy jest to decyzja czy postanowienie) ustala należność pieniężną. W aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, zgodnie z którym od skargi na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wydane w postępowaniu egzekucyjnym pobiera się wpis stosunkowy na podstawie art. 231 P.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia NSA: z 20 września 2018 r., sygn. akt II OZ 761/18; z 21 marca 2019 r., sygn. akt II OZ 216/19; z 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 32/18). Wskazuje się bowiem, że skarga na tego typu postanowienie jest sprawą, której przedmiotem jest należność pieniężna (por.: postanowienia NSA z 25 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1055/18; z 21 marca 2019 r., sygn. akt II OZ 216/19, z 19 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 32/18). Przedstawione stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym przedmiotowe zażalenie podziela. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie nałożenia grzywny, w celu przymuszenia do wykonania nałożonego obowiązku o charakterze niepieniężnym, w wysokości 9.000,00 zł. W tej sytuacji trafnie Przewodnicząca Wydziału VII Sądu pierwszej instancji określiła wysokość wpisu od wniesionej w tej sprawie skargi w oparciu o reguły rządzące ustalaniem wpisu stosunkowego i wezwała skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 260 zł. Skoro zatem skarżąca nie wykonała wezwania Sądu i nie uzupełniła określonego w zarządzeniu z dnia 22 marca 2019 r. wpisu sądowego o ww. kwotę, to prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę w oparciu o przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. Przy czym wpływu na powyższą ocenę zaskarżonego postanowienia nie ma powoływana przez skarżącą okoliczność, iż o wpisie w wysokości 100 zł została pouczona przez organ administracji. Kwestia określania wysokości wpisów w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy do właściwości sądów administracyjnych, zatem błędne pouczenie organu w tym zakresie nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, zważywszy, że strona została prawidłowo wezwana przez Sąd do uzupełniania braku fiskalnego skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.