II OZ 760/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 września 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 626/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 6 maja 2024 r. nr KO.411.186.2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 13 września 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 626/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. M. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku (dalej "SKO") z dnia 6 maja 2024 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwaniem z 5 sierpnia 2024 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, wobec niemożności doręczenia pod wskazanym w skardze adresem pełnomocnika, była dwukrotnie awizowana (w dniach: 12 sierpnia 2024 r. i powtórnie 20 sierpnia 2024 r.) i zwrócona jako niepodjęta w dniu 28 sierpnia 2024 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 2 września 2024 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Od powyższego postanowienia zażalenie złożył skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik podniósł, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie była prawidłowo awizowana. Na potwierdzenie swoich twierdzeń pełnomocnik załączył reklamację z dnia 1 października 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji uznał, że brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest niepodanie numeru PESEL przez stronę skarżącą, czego wymaga art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. Niepodanie numeru PESEL, pomimo wezwania, stanowiło zaś podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca nie kwestionuje konieczności uzupełnienia tego braku, podnosi natomiast, że na skutek nieprawidłowej awizacji przesyłki nie mógł uzupełnić braków w terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał w/w przesyłkę za skutecznie doręczoną pełnomocnikowi skarżącego z dniem 26 sierpnia 2024 r. na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone jedynie wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością, co w tej sprawie nie miało miejsca, gdyż świadectwo faktu i daty awizowanej przesyłki nie zostało skutecznie obalone ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego, ani w wyniku reklamacji usług pocztowych. Pełnomocnik skarżącego przedstawił potwierdzenie złożenia reklamacji ale w aktach brak jakiejkolwiek repliki Poczty Polskiej S.A. na powyższą reklamację, a tylko taki dokument (uznanie reklamacji) mógłby skutecznie podważyć skuteczność doręczenia zastępczego. Same twierdzenia pełnomocnika o błędach popełnionych podczas awizowania przesyłki są niewystarczające wobec niebudzących wątpliwości adnotacji i pieczątek pracowników operatora pocztowego. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.