II OZ 756/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 117/15 w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 117/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącemu J. K. bez rozpoznania. Sąd Wojewódzki wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W piśmie z dnia 23 lutego 2015 r. skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 16marca 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod turgorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone skarżącemu 7 kwietna 2015 r. We wskazanym terminie skarżący nie złożył przedmiotowego wniosku. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczony został skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. Od zarządzenia tego skarżący złożył sprzeciw. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd Wojewódzki pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. Nr 5, poz. 74). Zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącemu formularz odpowiedniego wniosku PPF celem jego wypełnienia i odesłania. Mimo tego, skarżący w zakreślonym terminie nie nadesłał Sądowi wniosku na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że postanowienie Sądu Wojewódzkiego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżący bowiem nie uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Brak ten skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania takiego wniosku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.