II OZ 754/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 731/13 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2013 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 731/13 odrzucającego skargę Z. N. w przedmiocie wezwania do dobrowolnego dokonania zapłaty postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 października 2013 r. odrzucającego skargę Z. N. w przedmiocie wezwania do dobrowolnego dokonania zapłaty. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 10 kwietnia 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 kwietnia 2014 r. We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia. Dlatego też, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r. odrzucił zażalenie skarżącego. Z. N., pismem z dnia 19 czerwca 2014 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 5 czerwca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 23 grudnia 2013 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 10 kwietnia 2014 r. dlatego też, termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął w dniu 17 kwietnia 2014 r. Skarżący we wskazanym terminie nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. Należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 p.p.s.a. Dodatkowo skarżącemu prawomocnie odmówiono udzielenia prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie Sąd I instancji wydał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, natomiast jego wysokość prawidłowo została oparta na przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Skoro skarżący pomimo wezwania zawierającego prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania, nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, a jednocześnie nie korzystała ze zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, uzasadnionym było odrzucenie zażalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.