II OZ 753/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K., D. K.2, K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 358/24 o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie D. K. i K. P.; 2. odrzucić zażalenie D. K.2 i R. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 marca 2025 r. o sygn. VII SA/Wa 358/24 odrzucił skargę D. K. i K. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Sąd powołując się na art. 220 § 1-3 i art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wskazał, że po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie uiszczono należnych wpisów od skargi. W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji postanowienia. Pismem z [...] marca 2025 r., uzupełnionym pismem z [...] kwietnia 2025 r. D. K., D. K.2, K. P. i R. P. wnieśli zażalenie na powołane postanowienie Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie D. K. i K. P. nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast zażalenie D. K.2 i R. P. podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu od skargi doręczono prawidłowo skarżącym – D. K. i K. P., odpowiednio 17 i 18 lutego 2025 r. Siedmiodniowy termin do wykonania tej czynności upływał zatem odpowiednio 24 i 25 lutego 2025 r. (art. 83 p.p.s.a.). Pomimo jednakże prawidłowego doręczenia wezwania, w wyznaczonym terminie skarżące nie uiściły należnego wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie strona lub uczestnik na prawach strony (oraz podmioty wymienione w art. 173 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie niedopuszczalne podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 178 p.p.s.a. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Za koniecznością odrzucenia zażalenia D. K.2 i R. P. przemawia fakt, że powołana niedopuszczalność może zachodzić zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym występują również wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem skarżonego orzeczenia, ponieważ jego skutki prawne w postaci odrzucenia skargi, dotyczą wyłącznie adresatów danego orzeczenia – w tym przypadku D. K. i K. P.. Z tych przyczyn zażalenie złożone przez D. K.2 i R. P. na postanowienie odrzucające skargę D. K. i K. P. jest niedopuszczalne, ponieważ nie byli oni adresatami danego postanowienia. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji.