II OZ 73/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt: IV SA/Po 639/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Stowarzyszenie "[...]" w R. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. Sąd odmówił dopuszczenia do udziału w tej sprawie Stowarzyszenia [...] w R.. Zażalenie na to postanowienie w dniu 27 lipca 2017 r. wniosło Stowarzyszenie [...], występując równocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. referendarz sądowy odmówił Stowarzyszeniu [...] przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2017 r. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie Stowarzyszenia [...] jako niedopuszczalne. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (tj. m.in. w kwestii prawa pomocy), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a. wskazuje, iż na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego W dniu 2 stycznia 2018 r. Stowarzyszenie [...] w R. wniosło zażalenie na to postanowienie, żądając jego uchylenia, sprostowania i uzupełnienia oraz uchylenia postanowienia z 17 października 2017 r. Ponadto w zarządzeniu nie wskazano jaki jest przedmiot tej sprawy, tj. budowa turbin wiatrowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na skutek wejścia w życie od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) na postanowienie sądu I instancji wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine p.p.s.a., z którego wynika, że wojewódzki sąd administracyjny orzeka w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sformułowanie, że sąd orzeka jako "sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" oznacza, że po pierwsze, postępowanie w tej sprawie jest dwuinstancyjne, po drugie, że na postanowienia wydane w tej sytuacji przez wojewódzki sąd administracyjny nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie przysługuje bowiem żaden środek zaskarżenia od postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji. Ponadto w art. 194 § 1 p.p.s.a., w którym wskazuje się postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które przysługuje zażalenie, nie wymieniono postanowień wydawanych przez ten sąd w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego. Także żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało zakończone w tej sprawie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2017 r., którym Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy. Żadne środki odwoławcze od tego postanowienia nie przysługują, a wniesione zażalenie z 13 listopada 2017 r. prawidłowo zostało odrzucone przez Sąd I instancji. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku w zaskarżonym postanowieniu wskazania jaki jest przedmiot tej sprawy, zaznaczyć należy, iż w sentencji postanowienia wskazano sygnaturę akt sprawy IV SA/Po 639/16 oraz datę i przedmiot zaskarżonego postanowienia Wojewody Wielkopolskiego (sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej). Zatem nie ma wątpliwości jakiej sprawy dotyczy to postanowienie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.