II OZ 724/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1568/25 o odrzuceniu skargi A.F. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 26 września 2025 r., nr 511/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 19 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Kr 1568/25 odrzucił skargę A.F. (dalej: Skarżąca) na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 26 września 2025 r. nr 511/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki oraz zwrócił Skarżącej wpis od skargi. Sąd I instancji wskazał, że wniesiona przez Skarżącą skarga obarczona była brakiem formalnym, w związku z czym zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z 18 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do jego usunięcia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu Skarżącej przed WSA w Krakowie lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 stycznia 2026 r., jednak wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym przez Sąd terminie. W związku z tym Sąd uznał, że zaszła podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2026 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: Ppsa). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A.F., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik podkreślił, że w sprawie bezsporne jest, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało mu skutecznie doręczone, a brak formalny nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Uchybienie temu terminowi nastąpiło jednak bez winy pełnomocnika, albowiem było następstwem poważnego wypadku z 13 października 2025 r., w wyniku którego doznał rozległego urazu lewej, dominującej ręki, wymagającego przeszczepu kości, kolejnych zabiegów operacyjnych, długotrwałego unieruchomienia kończyny oraz intensywnego leczenia z zastosowaniem silnych leków. Przeszkoda ta ustała dopiero w dniu 18 marca 2026 r., co umożliwiło niezwłoczne uzupełnienie braku formalnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 Ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które przewidziane zostały w art. 46 Ppsa. Stosownie zaś do art. 46 § 3 Ppsa, poza elementami wymienionymi w § 1 i 2 tego przepisu, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, między innymi poprzez brak jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 Ppsa, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z 18 grudnia 2025 r., prawidłowo wezwano pełnomocnika Skarżącej do złożenia dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 19 stycznia 2026 r. Brak ten nie został jednak uzupełniony w zakreślonym przez Sąd siedmiodniowym terminie. Tym samym należało uznać, że ziściła się przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, obligująca Sąd I instancji do odrzucenia skargi. Prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie może podważyć argumentacja pełnomocnika Skarżącej zawarta w zażaleniu, odwołująca się do jego stanu zdrowia w związku z przebytą operacją ręki. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla oceny, czy zostały spełnione przesłanki odrzucenia skargi określone w art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Kwestia ewentualnego braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi nie podlega bowiem badaniu w postępowaniu dotyczącym odrzucenia skargi z ww. powodu. Niemniej jednak, podnoszone przez pełnomocnika Skarżącej okoliczności nie pozostają bez znaczenia prawnego. Kwestie te podlegać będą odrębnej ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na etapie rozpoznania jego wniosku z 23 marca 2026 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.