II OZ 70/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 odrzucającego skargę kasacyjną K. B. w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej pozwolenie na broń myśliwską. Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. (20 czerwca 2014 r.- data wysłania pisma pocztą elektroniczną; 21 czerwca 2014 r.- data stempla pocztowego) K. B. wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 odrzucił skargę kasacyjną K. B. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2014 r. wniósł K. B. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik K. B. podniósł, że w dniu 18 listopada 2014 r. doręczono mu informację o wydaniu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy wraz z informacją Okręgowej Rady Adwokackiej o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pełnomocnik stwierdził, że w dniu 24 listopada 2014 r., złożył w imieniu skarżącego, skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zwrócił on uwagę na to, że, w jego przekonaniu, wniosek o przywrócenie terminu jest uzasadniony, skarga kasacyjna sporządzona została przez adwokata, a postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego- w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (§ 3). Obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Bezspornym jest, że K. B. pierwotnie osobiście sporządził skargę kasacyjną oraz, że nie jest adwokatem ani radcą prawnym, a także nie należy do podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Wniesienie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. 24 listopada 2014 r. pełnomocnik K. B. wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2192/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postępowanie w tej sprawie jest w toku. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.