II OZ 699/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2150/16 odrzucające zażalenie W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi W.S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/WA 2150/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na własne postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r., w sprawie ze skargi W.S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Orzeczenie to zostało wydane w następującym stanie sprawy: Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na własne postanowienie z dnia 27 września 2016 r. o odrzuceniu skargi, wskazując, że braki formalne tego zażalenia (brak odpisu zażalenia) nie zostały usunięte. Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. (k. 73 akt sądowych) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 11 lutego 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 29 marca 2017 r. nie wpłynęła kwota należna z tytułu wpisu sądowego od zażalenia. W ocenie Sądu wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r. podlegało odrzuceniu, gdyż skarżący nie uiścił wpisu od tego zażalenia, mimo wezwania. Podstawę odrzucenia stanowił przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 20 lutego 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 art. 220 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. w wysokości 100 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis tego zarządzenia został skarżącemu doręczony w dniu 11 lutego 2017 r. W związku z tym, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, mimo wezwania, Sąd pierwszej instancji kontrolowanym w tej sprawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. odrzucił przedmiotowe zażalenie na postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r. Podstawą takiego działania Sądu był przepis art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zakwestionowane postanowienie należy uznać za odpowiadające prawu. Z akt sprawy nie wynika bowiem, by skarżący uiścił żądany wpis od zażalenia. Dlatego też zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r. z powodu nieuiszczenia wpisu od zażalenia, mimo stosownego wezwania w tym zakresie. Przy czym wskazać trzeba, że skarżący nie wniósł zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 grudnia 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu od tego zażalenia na postanowienie z dnia 22 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa że wprawdzie w dniu 14 lutego 2014 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącego z dnia 12 lutego 2017 r. zatytułowane "zażalenie", jednakże z uwagi na jego treść zostało potraktowane jako uzupełnienie zażalenia z dnia 6 grudnia 2016 r. na postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2016 r. (patrz: zarządzenie z dnia 17 marca 2017 r. – k. 100). Takie działanie sędziego WSA, który wydał to zarządzenie należy uznać za prawidłowe. Mając zatem na uwadze powyższe, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.