II OZ 694/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. i Z. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 115/18 ze skarg H. K., Z. K., K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części zadaszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 17 maja 2018 r. wydanym w sprawie II SA/Rz 115/18 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał H. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 17 stycznia 2017 r. na decyzję PWINB w [...] z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] - w kwocie 250 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną żądania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 221, poz. 2193 ze zm.) w związku z postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli skarżący H. K. i Z. K., domagając się jego uchylenia. Skarżący wskazali, że skarżąca K. K. wpłaciła kwotę 250 zł tytułem wpisu z kwoty 500 zł przypadającej solidarnie na wszystkich skarżących, natomiast oni zostali zwolnieni z połowy tej opłaty. Wskazali na trudną sytuację majątkową i finansową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie w art. 233 P.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. § 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia stanowi, że wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - 500 zł. W rozpoznawanej sprawie wszyscy skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. Z akt sprawy wynika, że K. K. uiściła kwotę 250 zł, a skarżący H. i Z. K. zostali zwolnieni od kosztów sądowych w 1/2 wysokości tych kosztów (postanowienia z dnia 11 kwietnia 2018 r.). W konsekwencji zarządzeniem z dnia 17 maja 2018 r. H. K. została wezwana do uiszczenia pozostałej kwoty wpisu (od której nie została zwolniona), czyli kwoty 250 zł. Wysokość wpisu została ustalona prawidłowo w oparciu o ww. przepisy, w powiązaniu z postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia brakującej kwoty, w przeciwnym razie skarga będzie podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.