II OZ 693/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1483/18 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1483/18, odrzucił skargę kasacyjną Z. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1483/18. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego 22 marca 2019 r. Wobec tego ostatnim dniem do wniesienia skargi kasacyjnej na ww. orzeczenie był dzień 23 kwietnia 2019 r. Złożenie więc przez skarżącego reprezentowanego przez żonę będącą Prokuratorem Prokuratury Krajowej skargi kasacyjnej w dniu 24 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną i w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił stronie skarżącej kasacyjnie uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Zażaleniem Z. R. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarga kasacyjna została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, w sytuacji, gdy strona nadała skargę kasacyjną w terminie, tj. z dniem 23 kwietnia 2019 r., co wynika z przedłożonego potwierdzenia nadania oraz wydruku z system śledzenia przesyłek pocztowych, a przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została opatrzona błędną datą. Skarżący kasacyjnie wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów: z potwierdzenia nadania przesyłki na okoliczność nadania skargi kasacyjnej w Polskiej Placówce Pocztowej z dniem 23 kwietnia 2019 r.; wydruku z systemu śledzenia przesyłek pocztowych na okoliczność nadania przesyłki nr [...] zawierającą skargę kasacyjną w terminie do wniesienia skargi; reklamacji złożonej do Poczty Polskiej S.A. na okoliczność zakwestionowania przez nadawcę prawidłowości wykonania przez spółkę usługi i opatrzenia koperty zawierającej skargę kasacyjną błędną datą. Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie wniesionej skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zarzuty zażalenia sprowadzają się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej, bowiem przedmiotowa skarga została złożona w terminie. Ze stanowiskiem strony skarżącej należy się zgodzić. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. R. przedstawił bowiem wiarygodne dokumenty wskazujące na to, że przedmiotową skargę kasacyjną nadano w placówce pocztowej dnia 23 kwietnia 2019 r. a zatem z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Sąd pierwszej instancji dokonując ustaleń w przedmiocie zachowania terminu do wniesienia ww. skargi kasacyjnej dysponował tylko kopertą z uwidocznioną datą nadania przesyłki w dniu 24 kwietnia 2019 r. co uprawniało wówczas do odrzucenia skargi kasacyjnej. Uwzględniając jednak dowody złożone wraz z zażaleniem, tj. potwierdzenie nadania przesyłki zawierającej przedmiotową skargę kasacyjną, na której widnieje data nadania 23 kwietnia 2019 r., oraz wydruk z systemu śledzenia przesyłek pocztowych, który potwierdza powyższą datę, należało przyjąć, że skarga kasacyjna złożona została z zachowaniem ustawowego terminu, który upływał skarżącemu z dniem 23 kwietnia 2019 r. W konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji na podstawie art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji.