II OZ 685/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Lu 84/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 8 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Lu 84/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. P. (dalej "skarżący") na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] listopada 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] listopada 2018 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] listopada 2018 r., a zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na to rozstrzygnięcie upływał w dniu [...] grudnia 2018 r. Poza sporem pozostaje, że skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi, dokonując tej czynności w sposób prawidłowy dopiero w dniu [...] stycznia 2019 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jednak, w ocenie Sądu, nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających złożenie skargi po terminie. Prawomocnym postanowieniu z dnia 20 marca 2019 r. WSA w Lublinie odmówił przywrócenia terminu. Wobec powyższego Sąd I instancji - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a.") - orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i rozpoznania wniesionej skargi. Pełnomocnik wskazał, że na podstawie art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z jej doręczeniem, a zwrot skargi przez pocztę stanowił złamanie prawa pocztowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). By zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona do Sądu po terminie z uwagi na fakt, że została ona po raz pierwszy nadana przez skarżącego na niewłaściwy adres organu. Sytuacja ta została jednak oceniona już przez WSA w Lublinie w postanowieniu z dnia 20 marca 2019 r., którym Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone co powoduje, że na aktualnym etapie jest prawomocne. Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się zatem do zbadania czy Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniesioną skargę. Oceniając sprawę jedynie pod tym kątem należało stwierdzić, że skarga z dnia [...] grudnia 2018 r., jako wniesiona po terminie, podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.