II OZ 679/13

Dnia 29 sierpnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 roku, sygn. akt IV SA/Wa 973/12 odmawiającego dopuszczenia do udziału w sprawie ze skargi E.O., M.B., J.B., K.N., J.N., K.B., H.K. i C.J. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 roku, nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. do udziału w sprawie ze skargi E.O., M.B., J.B., K.N., J.N., K.B., H.K. i C.J. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy są środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, jest to więc sprawa z zakresu ochrony środowiska. Statut wnioskodawcy, a w szczególności określony w § 5 statutu zakres jego działalności, nie wskazuje expressis verbis, aby w zakresie statutowej działalności wnioskodawcy znajdowała się ochrona środowiska. Zdaniem Sądu wymóg art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dotyczący statutowej działalności organizacji społecznej powinien być interpretowany ściśle, co oznacza, że działalności takiej nie można domniemywać z ogólnych regulacji określających cele stowarzyszenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w Katowicach podnosząc, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy ochrony środowiska, a odnosi się do zamiaru władz i przestrzegania praw obywateli oraz obowiązków władzy publicznej w zakresie działania organów władzy publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w postępowaniu w charakterze uczestnika może zgłosić również organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Jak słusznie zaznaczył Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a. możliwe jest jeżeli sprawa dotyczy jej statutowej działalności. Ze statutu skarżącego Stowarzyszenia jednoznacznie wynika, że jego celem jest działalność publiczna na rzecz usuwania niesprawiedliwości społecznej i jawnego naruszania prawa przez organy władzy publicznej (§ 5 pkt 1 statutu skarżącego Stowarzyszenia) oraz działania na rzecz przestrzegania zapisanych w aktach normatywnych praw obywatelskich, informacja, edukacja oraz rozwój świadomości społecznej w zakresie posiadanych praw, przywilejów i obowiązków obywatelskich, reagowanie w przypadkach zagrożenia porządku i bezpieczeństwa prawnego itp. (§ 5 pkt 2). Jednakże w statucie tym nigdzie jako cel działania czy zakres działalności nie zostały wskazane kwestie związane z ochroną środowiska. Podczas gdy niniejsza sprawa, wbrew twierdzeniem zawartym w rozpoznawanym zażaleniu, jest sprawą z zakresu ochrony środowiska, przedmiotem zaskarżenia jest bowiem decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska ustalająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Skoro więc rozpoznawana sprawa jest z zakresu ochrony środowiska, zaś zgodnie ze statutem skarżącego Stowarzyszenia sprawy dotyczące ochrony środowiska nie są przedmiotem jego działalności, to w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 33 § 2 p.p.s.a. i Stowarzyszenie słusznie nie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.