II OZ 660/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Po 308/07 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H. C. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: - oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. odrzucił skargę H. i C. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, jako złożoną po terminie. Od powyższego postanowienia skarżący wnieśli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r. odrzucono skargę kasacyjna jedynie w stosunku do skarżącej H. A. wobec tego, iż została sporządzona osobiście przez skarżącą, wbrew dyspozycji art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.). W dniu 5 marca 2008 r. skarżąca H. A. wniosła zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 marca 2008 r. odrzucił to zażalenie, wskazując, iż nie zostało ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego i dlatego nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 194 § 4 ustawy P.p.s.a. W odpowiedzi na doręczone postanowienie z dnia 13 marca 2008 r. skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 194 § 4 ustawy P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, doręczając postanowienie z dnia 19 lutego 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej H. A., wniesionej od postanowienia z 12 kwietnia 2007r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...], prawidłowo pouczył skarżącą o treści powołanego wyżej art. 194 ustawy P.p.s.a. Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał H. A., jak i jej mężowi C. A. prawo pomocy m. in. poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pomimo tego, H. A. osobiście sporządziła i podpisała zażalenie na postanowienie z dnia 19 lutego 2008 r. Jak wynika z pisma wyznaczonego pełnomocnika z urzędu skarżąca H. A. odmówiła mu udzielenia pełnomocnictwa (pismo k-122 akt). Wobec powyższego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z powołanym wyżej przepisem, sporządzenie takiego środka odwoławczego objęte jest tzw. przymusem adwokackim. Oznacza to, że zażalenie w omawianym przypadku musi sporządzić adwokat lub radca prawny. Sporządzenie zatem zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez skarżącą osobiście skutkuje odrzuceniem tego zażalenia zażalenia. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.