II OZ 659/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1896/14 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia: oddalić zażalenie. 2

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1896/14 pozostawił bez rozpoznania wniosek R. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Sąd wskazał, że w skardze na ww. postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. R. K. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten ponowił w zażaleniu na postanowienie z dnia 13 stycznia 2015 r. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy, osoba fizyczna powinna złożyć na urzędowym formularzu PPF, Sąd w dniu 18 lutego 2015 r., wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania załączono formularz PPF. Przesyłka zawierająca ww. pismo Sądu oraz formularz wniosku została dwukrotnie awizowana - w dniu 24 lutego 2015 r. i w dniu 4 marca 2015 r. a zwrócona, jako niepodjęta w terminie - w dniu 11 marca 2015 r. Zgodnie zaś z treścią art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", doręczenie Sąd uznał za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu awizowania, tj. w dniu 10 marca 2015 r. Tym samym termin do nadesłania uzupełnionego formularza PPF upływał w dniu 17 marca 2015 r. W konsekwencji, ponieważ skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu PPF we wskazanym terminie, zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2015 r., referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 5 maja 2015 r. W dniu 12 maja 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia. Do sprzeciwu nie załączył jednak wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że wniosek skarżącego należy pozostawić bez rozpoznania. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skarżący został prawidłowo pouczony o konsekwencjach niezastosowania się do treści wezwania, do którego załączono urzędowy druk PPF. Pomimo upływu terminu na wykonanie wezwania z dnia 18 lutego 2015 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony. Również składając sprzeciw od zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2015 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Z tych przyczyn, na podstawie art. 257 w związku z art. 260 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący zawarł w skardze, a następnie w zażaleniu na postanowienie z dnia 13 stycznia 2015 r. o odrzuceniu zażalenia, wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego Sąd I instancji, pismem z dnia 18 lutego 2015 r. w wykonaniu zarządzenia z tej samej daty, przesłał formularz odpowiedniego wniosku celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca urzędowy formularz z pouczeniem została skarżącemu doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Formularz należało uznać za doręczony po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo, tj. 10 marca 2015 r. W zakreślonym terminie braki wniosku nie zostały uzupełnione. W tej sytuacji stwierdzić należy, że prawidłowo pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 4