II OZ 658/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 97/18 w przedmiocie odrzucenie skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 97/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. S. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Wojewody Łódzkiego (dalej również jako "Wojewoda") z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu [...] stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga T. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] grudnia 2017 r. W wykonaniu zarządzeń z dnia 23 stycznia 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem terminu, liczonego od doręczenia wezwania w dniu 30 stycznia 2018 r., skarżący nie usunął braków skargi. Sąd zatem uznał, że skarga T. S. nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") podlega odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] marca 2018 r., wniósł T. S. W uzasadnieniu zażalenia przedstawił stan faktyczny sprawy i oświadczył, że nie jest w stanie ponosić kosztów sądowych w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W świetle art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., do skargi powinny być dołączone odpisy dla doręczenia ich stronom (uczestnikom). Brak odpisów jest brakiem formalnym, który powoduje niemożność nadania skardze prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W złożonym zażaleniu skarżący nie zakwestionował w sposób skuteczny ani istnienia podstaw do wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, ani prawidłowości doręczenia tego wezwania. W związku z tym, że skarżący w ustawowym terminie nie usunął braków formalnych skargi, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/39) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Jeżeli chodzi o kwestię wpisu należy wskazać, że skarżący podniósł w zaskarżonym postanowieniu, iż nie jest w stanie "tak wysokich kosztów ponosić za niezgodne z prawem decyzje". Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 9 marca 2018 r. prawidłowo wezwał skarżącego do sprecyzowania czy to ostatnie zdanie jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a następnie po ustaleniu tej kwestii Sąd przesłał skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący jednak nie nadesłał wypełnionego formularza zatem zarządzeniem z dnia 9 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wobec powyższego należy uznać, że skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, obowiązku tego jednak nie wypełnił. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.