II OZ 658/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1073/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z 13 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1073/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie poparto go jednak żadnymi okolicznościami uzasadniającymi udzielenie ochrony tymczasowej. Zawarta argumentacja odnosiła się wyłącznie do merytorycznych zarzutów wobec zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podniosła żadnej argumentacji przemawiającej za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E. W., domagając się jego uchylenia oraz przeprowadzenia dowodu z dokumentów, tj. map przedłożonych do Starosty Powiatu W. celem oceny oddziaływania na nieruchomość skarżącej - w granicach styku z nieruchomością skarżącej. Wyrokiem z 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1073/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Należy zauważyć, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji wydaniem wyroku z 25 kwietnia 2017 r. spowodowało, że sąd ten nie ma uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro zaś po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, to konsekwentnie bezprzedmiotowe jest również rozpoznawanie w tych okolicznościach zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z 193 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.