II OZ 656/20

Dnia 23 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 170/20 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił sprzeciw, ponieważ skarżąca Spółka nie uzupełniała braków formalnych sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej w terminie zakreślonym przez Sąd. Spółka wnosząca sprzeciw została wezwana do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony wnoszącej sprzeciw (odpis z KRS) oraz wskazanie numeru strony wnoszącej sprzeciw w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone Spółce wnoszącej sprzeciw w dniu 12 lutego 2020 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął zatem w dniu 19 lutego 2020 r., a wnosząca sprzeciw przesyłkę zawierającą dokument pozwalający uznać, że braki formalne zostały uzupełnione, nadała w dniu 20 lutego 2020 r. Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu wniosła skarżąca Spółka, argumentując, że wezwanie faktycznie otrzymała dnia 13 lutego 2020 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął dnia 20 lutego 2020 r., a nie – jak przyjął Sąd – dnia 19 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca sprzeciw, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie uzupełniła w terminie braków formalnych sprzeciwu. Jak bowiem wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 12 lutego 2020 r. Odbiór przesyłki poświadczył upoważniony pracownik, przystawiając też pieczęć skarżącej Spółki, co wynika z dowodu doręczenia wezwania. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej i jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk upoważnionego do odbioru pism pracownika. Zatem odbiór korespondencji przez jeden ze ww. podmiotów rodzi skutek doręczenia. Wynika z tego, że dla prawnego skutku doręczenia przesyłki wynikającego z przepisów prawa, późniejszy fakt fizycznego przekazania przesyłki przez upoważnionego pracownika skarżącemu podmiotowi (np. zarządowi spółki) nie stanowi prawnie uzasadnionej okoliczności, z którą należałoby wiązać skutek doręczenia. W konsekwencji w zażaleniu nie podważono skutecznie oceny Sąd I instancji, który trafnie wskazał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone Spółce wnoszącej sprzeciw w dniu 12 lutego 2020 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął zatem w dniu 19 lutego 2020 r., a wnosząca sprzeciw uzupełniła braki formalne w dniu 20 lutego 2020 r. – a więc z uchybieniem terminu. W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając sprzeciw w niniejszej sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.