II OZ 649/26

Dnia 18 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: (1) D. K. i D. K.1. oraz (2) K.P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1466/25 o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 kwietnia 2025 r., nr 460/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1) oddalić zażalenia D. K. oraz K. P.; 2) odrzucić zażalenia D.K.1. oraz R. P.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K. i K. P., ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uzupełniły braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że – po odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy i uprawomocnieniu się wezwań z dnia 24 czerwca 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co nastąpiło w związku oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń skarżących (patrz: postanowienia NSA z 23 października 2025 r. o sygn. akt II OZ 1501/25 i II OZ 1502/25) – skarżące zarządzeniami z dnia 5 marca 2026 r. zostały wezwane do wykonania zarządzeń z 24 czerwca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone D. K. oraz K. P. w dniu 19 marca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącym w dniu 26 marca 2026 r. W dniu 2 kwietnia 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła od skarżących jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że skarga D. K. i K. P. posiada braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu i dlatego podlega odrzuceniu. Zażalenia na ww. postanowienie złożyli D. K. i D. K.1. oraz K. P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia D. K. oraz K. P. nie podlegają uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do D. K. oraz K. P., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 5 marca 2025 r. o sygn. akt VII SPP/Wa 335/25 i VII SPP/Wa 461/25; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżących zarządzeniem z 24 czerwca 2025 r. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 24 czerwca 2025 r. (patrz: postanowienia NSA z 23 października 2025 r. o sygn. akt II OZ 1501/25 i II OZ 1502/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 5 marca 2026 r. o wezwaniu D. K. oraz K. P. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 24 czerwca 2025 r., wzywających skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 10 marca 2026 r. wezwania te zostały doręczone D. K. oraz K. P. w dniu 19 marca 2026 r. Dlatego do dnia 26 marca 2026 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, na co trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia 31 marca 2026 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K. i K. P. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, jak i nie ma wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. okoliczność, że na zarządzenia z dnia 5 marca 2026 r. o wezwaniu skarżących do wykonania prawomocnych zarządzeń o wezwaniu do uiszczeniu wpisu zostały wniesione pisma pt. "zażalenie" – zarządzenia w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu nie są zaskarżalne. Zażalenia wniesione przez D. K.1. oraz R. P. podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K. i K. P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D. K.1. i R. P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez D. K.1.oraz R. P. jako niedopuszczalnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.