II OZ 63/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2021 r. sygn. akt VII SA/WA 1484/21 o odrzuceniu skargi P. K. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 września 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1484/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę P. K. na decyzję Prezesa Wód Polskich z [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (pkt 1 sentencji). Skarżącemu zwrócono kwotę 300 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi (pkt 2 sentencji). W uzasadnieniu wskazano, że skarżący został wezwany do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi. Nie uzupełnił tego braku fiskalnego, zatem skarga podlegała odrzuceniu. Zażalenie na to postanowienie złożył P. K., zaskarżając je w całości i podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) błędną interpretację art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b) w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 53 ust. 5 i 5d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 166 ustawy - Prawo wodne poprzez przyjęcie, że będące przedmiotem sprawy uzgodnienie przez Wody Polskie projektu decyzji o warunkach zabudowy na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zakwalifikować należy jako sprawę z zakresu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy prawidłowa interpretacja tych przepisów prowadzi do wniosku, że uzgodnienie dokonywane jest w sprawie gospodarki wodnej w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 2) naruszenia art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że od skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis i tym samym nieuprawnione odrzucenie skargi, do czego doszło w następstwie błędnego przyjęcia przez Sąd, że skarga podlega opłacie w wysokości 500 zł w sytuacji, gdy należna opłata od skargi wynosi 300 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 3) bezzasadne zastosowanie w niniejszej sprawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez orzeczenie o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 300 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego w sytuacji, gdy przepis ten ma zastosowanie do pism podlegających odrzuceniu, a okoliczności sprawy nie uzasadniają odrzucenia wniesionej skargi. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzeniem z 27 lipca 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wyjaśniono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, zaś skarżący uiścił jedynie 300 zł. Poza sporem jest, że odpis zarządzenia został skarżącemu skutecznie doręczony wraz z pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia. Skarżący nie wniósł zażalenia, w wyznaczonym terminie nie uiścił również brakującej kwoty 200 zł. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę jako nieopłaconą. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu dotyczących nieprawidłowego ustalenia wysokości wpisu, wskazać należy, że zarządzenie o ustaleniu wysokości wpisu jest prawomocne. Zarzuty związane z nieprawidłową wysokością wpisu skarżący mógł podnosić w zażaleniu na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia brakującej części wpisu, jednak tego nie uczynił. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.