II OZ 629/19

Dnia 15 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 1059/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 8 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 1059/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2018 r. o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego, z uwagi na uchybienie ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi. Sąd powołał się na argumentację prezentowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie postanowieniu z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 309/19, którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 24 stycznia 2019 r. o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia skargi. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu prawidłowo w trybie doręczenia zastępczego z art. 44 k.p.a. w dniu 15 października 2018 r., po dwukrotnej awizacji 1 i 9 października 2018 r. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji przyjął, że trzydziesty dzień, licząc od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, upływał 14 listopada 2018 r. Jako że przesyłka zawierająca skargę została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] k. [...] w dniu 21 listopada 2018 r. Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie i z tego powodu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie skarżący ponownie powołał się na uprzednio podnoszoną okoliczność, mającą świadczyć o nieskutecznym doręczeniu mu w trybie art. 44 k.p.a. zaskarżonej decyzji. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 166 p.p.s.a. w zw. z art. 44 k.p.a. W oparciu o tak przedstawione zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto wniesiono o dopuszczenie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z dokumentów na okoliczność nieskuteczności uznania przesyłki za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można Sądowi pierwszej instancji, który odrzucił skargę skarżącego, zarzucić naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Skarżący w zażaleniu nadal podnosi i stara się udowodnić nieskuteczność doręczenia mu w trybie art. 44 k.p.a. zaskarżonej decyzji. Tymczasem o fakcie jej prawidłowego doręczenia przesądził już ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 309/19, którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 24 stycznia 2019 r. o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia skargi. Kwestionowanie wynikających z tego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego ustaleń jest niedopuszczalne. Mając to na uwadze i wobec tego, że innych okoliczności mogących świadczyć o terminowości wniesienia skargi nie przytoczono, zasadnie została ona odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o przyznanie pełnomocnikowi skarżącego, ustanowionemu w ramach prawa pomocy, kosztów udzielonej pomocy prawnej, należy wskazać, że zgodnie z art. 254 § 1 p.p.s.a. właściwym w tej materii jest wojewódzki sąd administracyjny.