II OZ 629/09

II OZ 629 /09 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 1055/08 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 października 2008 r. w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi postanawia oddalić zażalenie. II OZ 629 / 09

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie H. K. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 października 2008 r. wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż na ww. zarządzenie z dnia 17 października 2008 r. skarżąca wniosła zażalenie. Pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. Sąd wezwał ją do usunięcia braku formalnego tego zażalenia poprzez nadesłanie 13 jego odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 stycznia 2009 r. W wyznaczonym terminie brak formalny zażalenia nie został uzupełniony. Natomiast w dniu 9 stycznia 2009 r. skarżąca wniosła do Sądu pierwszej instancji pismo, w którym zakwestionowała zasadność powyższego wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając zażalenie podniósł, iż każde pismo strony musi spełniać określone wymogi formalne, wśród których art. 47 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) wskazuje na obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów celem doręczenia ich stronom. Obowiązek ten dotyczy również wnoszonych przez strony zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. Jak wynika z treści art. 194 § 3 w zw. z art. 198 p.p.s.a., zażalenie na zarządzenie przewodniczącego powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Sąd pierwszej instancji wskazał, na to, iż wpis sądowy ma decydujące znaczenie dla dalszego rozpoznania sprawy, a brak jego uiszczenia uniemożliwia sądowi nadanie sprawie dalszego biegu, w tym jej merytoryczne rozpoznanie, co niewątpliwie wpływa na sytuację wszystkich stron tego postępowania. Sąd stwierdził, iż nieuzupełnienie przedmiotowego braku formalnego musiało skutkować odrzuceniem zażalenia na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. K., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 32 p.p.s.a., art. 49 § 2 p.p.s.a. i art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżąca stwierdziła, iż stronami postępowania w sprawie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału są skarżąca oraz "organ skarżony tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach". Stąd też niedoręczenie odpisów osobom spoza wskazanego powyżej kręgu nie jest brakiem formalnym pisma i nie może skutkować odrzuceniem zażaleniem, a powinno skutkować pozostawieniem go bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie wskazała skarżąca, iż zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. W niniejszej sprawie nie zaistniała kwestia rozpoznania wniosku strony tegoż postępowania, ale koniecznym było nadanie biegu zażaleniu skarżącej na zarządzenie określające wysokość należnego w sprawie wpisu. Nie można więc czynić Sądowi zarzutu, iż przed uiszczeniem należnego w sprawie wpisu rozpoznaje wnioski. Taka sytuacja, nie ma bowiem w rozstrzyganej kwestii miejsca. Stwierdzić trzeba, iż skarżąca powołując się na art. 32 p.p.s.a., pominęła treść art. 33 p.p.s.a., określający podmioty będące w postępowaniu sądowym uczestnikami tegoż postępowania i to na prawach strony, ze wszystkimi tego konsekwencjami, a więc i takimi, o jakich stanowi art. 47. § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., iż " do pisma strony należy dołączyć jego odpisy ..... " , a to w celu doręczenia tych pism właśnie stronom, którymi są też i uczestnicy postępowania na prawach strony. Nie jest też zasadny zarzut braku pozostawienia zażalenia bez rozpoznania, bowiem przepisy o pozostawieniu pisma bez rozpoznania ( art. 49 § 2 p.p.s.a.) nie dotyczą między innymi zażalenia. W wypadku nie uzupełnienia braków formalnych zażalenia, a takim jest brak odpisów tegoż zażalenia, pismo takie podlega odrzuceniu w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym też orzeczono skarżonym postanowieniem. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.