II OZ 628/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2127/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie

Zarządzeniem z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2127/13 wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 900 zł od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Na powyższe zarządzenie K.D. złożył zażalenie, zarzucając Sądowi Instancji naruszenie przepisów postępowania, tj.: § 1 pkt 2 rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę 900 zł w sytuacji, gdy prawidłowo ustalona kwota powinna wynosić 450 zł. Skarżący wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna stanowić tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze, co potwierdza treść postanowienia NSA z 13 maja 2011 r., I FSK 507/2011. Wniósł o uchylenie w części zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 231 p.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - w części, tj. co do kwoty 15 tys. zł, określając jednocześnie wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 15 tys. zł (innymi słowy ponad kwotę 15 tys. zł). W tym przypadku nie cała decyzja jest kwestionowana przez skarżącą, a tylko jej część. Pobranie wpisu stosunkowego od kwoty znacznie wyższej, niż to wynika z przedmiotu zaskarżenia objętego skargą mogłoby zostać uznane za objaw nadmiernego fiskalizmu. Należy przywołać stanowisko zaprezentowane w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (ONSAiWSA z 2008 r., nr 2, poz. 24), zgodnie z którym w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 p.p.s.a., wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Mając na uwadze, że skarżący kwestionuje decyzję tylko w części, tj. co do kwoty 15 tys. zł (innymi słowy ponad kwotę 15 tys. zł). to ta kwota stanowi przedmiot zaskarżenia. W konsekwencji od tej kwoty zależy wysokość wpisu. Oznacza to, że wysokość wpisu określona w zaskarżonym zarządzeniu nie jest prawidłowa, albowiem odnosi się do całości należności pieniężnej określonej w zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zarządzenia.