II OZ 622/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia S. W. w W. w Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 511/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia Stowarzyszenia S. W. w W. w Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia S. W. w W. w Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 stycznia 2015r. nr ... w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017r., sygn. akt IV SA/Po 511/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie Stowarzyszenia S. W. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 511/15 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia S. W. w W. w Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 stycznia 2015r. nr ... w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 511/15 Sąd odrzucił zażalenie strony skarżącej na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 lipca 2016 r. (k.188 akt sądowych). Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. strona skarżąca ponownie wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 17 maja 2016 r. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei stosownie do art. 193 p.p.s.a, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd wywiódł, że z akt sprawy wynika, że zażalenie skarżącego Stowarzyszenia z dnia 14 lipca 2016 r. jest kolejnym zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. Poprzednie zażalenie na powyższe postanowienie zostało już prawomocnie rozstrzygnięte postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2016 r. Skoro zatem poprzednie zażalenie zostało odrzucone postanowieniem WSA, to ponowne zażalenie na to samo postanowienie jest niedopuszczalne. Nie jest bowiem możliwe ponowne złożenie zażalenia tożsamego podmiotowo i przedmiotowo z już rozpoznanym. Zażalenie jest zwykłym środkiem odwoławczym, który przysługuje od nieprawomocnych postanowień wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Wobec powyższego, zażalenie z dnia 14 lipca 2016 r. wniesione przez stronę skarżącą jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie S. W. w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak słusznie podkreślił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zażalenie Stowarzyszenia z dnia 14 lipca 2016 r. jest kolejnym zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., zatem ponowne zażalenie na to samo postanowienie jest niedopuszczalne. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.