II OZ 612/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 336/16 w zakresie odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (punkt drugi) w sprawie ze skargi A.B., B.B. i M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 336/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi A.B., B.B. i M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2017 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (punkt 1) oraz odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (pkt 2). W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie powyższe doręczono prawidłowo skarżącemu w dniu 30 marca 2017 r. W dniu 11 kwietnia 2017 r. do sądu wpłynął sprzeciw, w którym skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia nowego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu prawidłowo referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznana, gdyż skarżący nie przesłał uzupełnionego wniosku "PPF". Dlatego też na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego. Odnośnie zaś wniosku o przywrócenie terminu do złożenia nowego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd wskazał, że nie jest dopuszczalny, gdyż przepisy ustawy nie przewidują terminów do złożenia tego typu wniosku. Instytucja przywrócenia terminu dotyczy takich czynności dla dokonania których właściwe przepisy przewidują konkretny termin. Dlatego też wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. O odrzuceniu wniosku orzeczono na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A.B., domagając się "uchylenia, zmiany zarządzenia referendarza sądowego i z braku winy /art. 86/ uznać wniosek do złożenia nowego wniosku, gdyż tak przewiduje prawo". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Sąd pierwszej instancji w punkcie pierwszym utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 8 marca 2017 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania oraz w punkcie drugim odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zażalenie przysługuje jedynie na punkt drugi wskazanego postanowienia i w tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny dokona kontroli zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu pierwszej instancji w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest trafne. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zaś spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). W tym miejscu przypomnieć należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia nowego wniosku o przyznanie prawa pomocy. A zatem wskazać trzeba, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony przed wszczęciem postępowania, zanim zostanie złożona skarga, jak również w toku postępowania, na każdym jego etapie. Powyższe wynika z normy art. 243 § 1 p.p.s.a. A zatem na każdym etapie postępowania strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy (porównaj: postanowienia NSA z 26.04.2017 r. II GZ 301/17 czy z 12.04.2017 r. II GZ 275/17). Podsumowując stwierdzić należy, że postanowienie Sądu pierwszej instancji co do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy odpowiada prawu. Dlatego też, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji.