II OZ 608/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2182/22 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 sierpnia 2022 r. znak DON.7100.135.2022.KAL w przedmiocie umorzenia postępowania legalizacyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2182/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek E. S. (dalej "skarżąca") o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 sierpnia 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania legalizacyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 24 maja 2023 r. na biuro podawcze WSA w Warszawie wpłynęło przekazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo E. S. z 14 maja 2023 r., zatytułowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. Sąd, złożony przez skarżącą wniosek, choć zatytułowany jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi. Z akt sądowych nie wynika bowiem, by skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, natomiast postanowieniem z 17 stycznia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2182/22, Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi. W niniejszej sprawie za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braków skargi Sąd przyjął dzień 10 maja 2023 r. W tym bowiem dniu skarżąca powzięła informację o odrzuceniu jej skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Choć pismo z wnioskiem skarżącej zostało nadane w placówce operatora pocztowego w dniu 16 maja 2023 r., to zostało błędnie zaadresowane. W tych okolicznościach, za dzień wniesienia wniosku o przywrócenie terminu Sąd przyjął datę wpływu na biuro podawcze Sądu. Pismo to, przekazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, do WSA wpłynęło w dniu 24 maja 2023 r. Termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi upłynął zatem, w ocenie Sądu, w dniu 17 maja 2023 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że wniosek skierowano do WSA w Warszawie za pośrednictwem organu, zgodnie z art. 87 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w którym stwierdza się, iż "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, czynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca. Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności bada, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. Z przytoczonych przepisów wynika także i to, że jeżeli Sąd odrzuca wniosek o przywrócenie terminu, to musi wskazać, co było według wnioskodawcy przyczyną uchybienia terminu i kiedy ta przyczyna ustała. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z ww. przepisami. Sąd I instancji wskazał, że złożony przez skarżącą wniosek potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi, bowiem sama skarga została złożona w terminie. W sprawie nie ma zatem zastosowania art. 87 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca była wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, czego nie uczyniła i co skutkowało jej odrzuceniem, a zatem termin do uzupełnienia tych braków rozpoczął bieg od dnia powzięcia informacji, że skarga została odrzucona. W sprawie bezspornym jest, że za taki dzień należy przyjąć 10 maja 2023 r., a zatem termin do uzupełnienia braków, zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., upłynął 17 maja 2023 r. Błędnie zaadresowany wniosek skarżącej natomiast wpłynął do Sądu w dniu 24 maja 2023 r., czyli po terminie i w związku z tym podlegał odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - postanowił, jak w sentencji.