II OZ 607/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 230/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie. A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję SKO w Siedlcach. Wraz ze skargą wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2020 r. sygn. IV SPP/Wa 57/20, a postanowieniem Sądu z dnia 2 września 2020 r. utrzymano tą odmowę w mocy. Zarządzeniem z dnia 2 września 2020 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi złożył on ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. IV SPP/Wa 368/20 referendarz sądowy ponownie odmówił uwzględnienia wniosku, a po rozpoznaniu sprzeciwu Sąd postanowieniem z dnia 27 stycznia 2021 r. utrzymał to postanowienie w mocy. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2021 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 8 lutego 2021 r., a wpis nie został uiszczony, co wynika ze sprawdzenia w rejestrze opłat sądowych. Postanowieniem z dnia 10 marca 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że nie posiada środków, aby uiścić wpis sądowy, co opisywał we wcześniejszych pismach kierowanych do WSA w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 P.p.s.a.), czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 P.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Postanowieniami referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2020 r. i z dnia 18 grudnia 2020 r., utrzymanymi w mocy postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiednio z dnia 2 września 2020 r. i z dnia 27 stycznia 2021 r., odmówiono bowiem przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z akt sprawy wynika także, że pomimo skutecznie doręczonego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 września 2020 r., co nastąpiło pismem z dnia 27 stycznia 2021 r., doręczonym stronie w dniu 8 lutego 2021 r. i pouczeniu skarżącego, o skutkach jego nie wykonania, w zakreślonym terminie, skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Wniesione zażalenie poza opisaniem sytuacji materialnej skarżącego, która była przedmiotem oceny na etapie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie przywołuje żadnych okoliczności przemawiających za wadliwością kontrolowanego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.