II OZ 596/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. V. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt IV SAB/Wr 295/26 pozostawiające bez rozpoznania pismo D. V. z dnia 30 marca 2026 r. w sprawie ze skargi D. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt IV SAB/Wr 295/26 pozostawił bez rozpoznania pismo D. V. z dnia 30 marca 2026 r. w sprawie ze skargi D. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W dniu 31 marca 2026 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 30 marca zatytułowane "odpowiedź na stanowisko organu". Zarządzeniem z 2 kwietnia 2026 r. (doręczonym dnia 9 kwietnia 2026 r.), skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 30 marca 2026 r. przez nadesłanie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu - pisma podpisanego w sposób przewidziany w art. 46 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że pismo procesowe, które zostało przesłane w dniu 30 marca 2026 r, w formie załącznika nr 1 "odpowiedz WSA final v2.pdf - Odpowiedź na stanowisko organu" - nie zostało opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo ogólne z dnia 10 kwietnia 2026 r., do którego dołączył jako załącznik pismo z dnia 30 marca 2026 r., które nie zawierało wymaganego podpisu. W związku z bezskutecznym upływem ustawowego terminu do usunięcia braków pisma, na podstawie art. 49 § 1 (powinno być art. 49 § 2 ) p.p.s.a., Sąd zarządził pozostawienie pisma z dnia 30 marca 2026 r. bez rozpoznania Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych w terminie przesłał pismo za pośrednictwem ePUAP. Działał on w przekonaniu, że pismo zostało prawidłowo podpisane profilem zaufanym. Zaznaczył, że ewentualny brak podpisu wynikał z niejasności działania systemu ePUAP, a nie ze świadomej bezczynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do § 2 powołanego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższą tezę należy odpowiednio zastosować w przedmiotowej sprawie. Stosownie do wymogów przytoczonych przepisów, zarządzeniem Przewodniczącego prawidłowo wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego pisma datowanego na 30 marca 2026 r. przez nadesłanie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu pisma podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że w dniu 9 kwietnia 2026 r. doręczono skarżącemu wyżej wskazane wezwanie, o czym świadczy znajdujące się w aktach "Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia". W odpowiedzi skarżący do pisma z dnia 10 kwietnia 2026 r. dołączył jako załącznik pismo z dnia 30 marca 2026 r., które nie zostało podpisane. Tym samym skarżący nie wykonał wezwania w terminie. W związku powyższym, wobec niezastosowania się przez skarżącego do zarządzenia, stwierdzić należało, że prawidłowo, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pismo skarżącego pozostawiono bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 198 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.