II OZ 593/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 674/16 w przedmiocie odrzucenia skargi P. w sprawie ze skargi H. M. oraz P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 674/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. w L. (dalej również jako "P.") na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd uznał, iż skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), gdyż nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Sąd wskazał, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana przez stronę, jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Do skargi należy dołączyć również dokument, z którego wynika umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Sąd podniósł, że ze statutu P. wynika, iż uprawniony do reprezentacji P. w zakresie i na zasadach określonych w statucie jest Zarząd R. Ze statutu wynika również, że zarząd R. może reprezentować P. w sprawie przekraczającej zakres zwykłego zarządu, o ile uzyska uprzednią zgodę prezydium okręgowego zarządu pod rygorem nieważności (§ 73 ust. 3 statutu). Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, iż każde rozporządzanie rzeczą wspólną przekracza zarząd zwykły. Czynność związana z wniesieniem skargi, jako że odnosi się do reprezentacji P. na zewnątrz, również powinna być, w ocenie Sądu, zaliczona do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Ponadto, kadencja zarządu R. trwa cztery lata (§ 37 ust. 1 w zw. z § 32 pkt 1 lit. "b" statutu). Jak wynika z akt zarząd R. został wybrany uchwałą z dnia [...] kwietnia 2012 roku, co oznacza, że w dniu [...] kwietnia 2016 roku kadencja tego organu się zakończyła. Zarządzeniem Sędziego z dnia 25 października 2016 roku H. M., jako prezes R. w L., został wezwany do przedłożenia aktualnej uchwały o wyborze zarządu R. w L. oraz do przedłożenia zgody prezydium O. do reprezentowania P. w W. przed sądem administracyjnym, jako czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu (stosownie do § 73 ust. 3 statutu). Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wniesionej przez R. w L. Z akt sądowych wynika, że zarządzenie z dnia 25 października 2016 roku doręczono H. M. w dniu [...] listopada 2016 roku i pozostało ono bez odpowiedzi. W związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi w terminie Sąd odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik postępowania M. W. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że stanowisko Sądu jest krzywdzące zarówno dla H. M. jak i dla innych działkowców. Uczestnik wskazuje na zły stan zdrowia H. M. jako przyczynę uchybień w prowadzeniu sprawy sądowej. W dalszej części zażalenia zarzuca Urzędowi Miasta Łodzi niefrasobliwe zarządzanie budżetem, a w wyniku zbędnych, w ocenie uczestnika, inwestycji - również niszczenie znajdującej się pod ochroną fauny. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. treść powyższego zażalenia poparła adw. M. J. – pełnomocnik uczestnika przyznana z urzędu. Uzupełniając treść zażalenia wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 16 grudnia 2016 r. oraz o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z przepisami prawa skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostały uzupełnione braki formalne (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Bezspornym jest fakt, że w niniejszej sprawie w wyznaczonym terminie tj. do dnia [...] listopada 2016 r., biorąc pod uwagę art. 83 § 3 p.p.s.a., H. M., działający jako prezes R. w L., nie przedstawił aktualnej uchwały o wyborze zarządu R. w L. oraz nie przedłożył zgody prezydium O. do reprezentowania P. w W. przed sądem administracyjnym. Sąd I instancji miał zatem obowiązek odrzucić skargę na mocy obowiązujących przepisów. Przechodząc do zażalenia uczestnika postępowania, przede wszystkim należy podkreślić, że w treści swojego pisma nie wskazał on w jaki konkretnie sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi naruszył przepisy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie. Jedynym argumentem wynikającym z zażalenia jest zły stan zdrowia skarżącego, co w ocenie uczestnika miało istotny wpływ na uchybienie dokonania czynności w terminie. Zarzut ten nie znajduje jednak uznania w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na fakt, iż w aktach brak jest wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy. Skarżący podjął się zatem prowadzenia sprawy sądowej osobiście, biorąc na siebie ryzyko konsekwencji niedopełnienia czynności w terminie. Pozostałe argumenty dotyczące działań Urzędu Miasta Łodzi, stanowią jedynie subiektywną opinię uczestnika składającego zażalenie i nie mogą mieć wpływu na zmianę zaskarżonego postanowienia wydanego w oparciu o przepisy prawa. Również w piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu ograniczył się do poparcia pisma uczestnika, zatem Sąd nie ma podstaw do podważenia orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2016 r. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wyjaśnić należy, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy, należne od Skarbu Państwa (art. 250 § 1 p.p.s.a.), jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu unormowanym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.