II OZ 550/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i D.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 685/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.P. i D.P. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 685/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w sprawie ze skargi K.P. i D.P. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. W dniu 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wydał wyrok, w którym oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku. Oznacza to, że po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.